Jak hip-hop łączy się z tematem oddawania organów?
Zademonstrował to hamburski raper Bo Flower podczas dialogu na temat donacji narządów, zorganizowanego przez Ministerstwo Zdrowia Szlezwiku-Holsztynu i towarzystwo ubezpieczeń zdrowotnych TK, 27 kwietnia 2009 roku w Kunsthalle w Kilonii. Wraz ze swoim zespołem zaśpiewał tytułową piosenkę projektu muzycznego o tej samej nazwie, „From Person to Person”.
„Hip-hop daje możliwość poruszania w tekstach nawet trudnych tematów” – wyjaśnia muzyk. I ma rację. W końcu, w jakim innym stylu muzycznym słowo takie jak „karta dawcy organów” mogłoby bez problemu znaleźć się w tekście?
A jakie są nasze odczucia wobec słowa „karta dawcy organów”? Reakcje wahają się od „Wcale nie uważam, że to coś złego, po prostu jeszcze nie miałem okazji takiej otrzymać” po strach przed oddaniem organów, gdy jeszcze nie umarłem.
Donacja narządów pozwala uratować życie innym, ciężko chorym osobom po Twojej śmierci. Gotowość do oddania narządów to bardzo osobista decyzja. Dla wielu konfrontacja z kwestią donacji narządów stanowi pierwsze zetknięcie z własną śmiertelnością. To naturalnie przerażające.
Do tego dochodzą niepewność, brak wiedzy, zwłaszcza w kwestiach medycznych, oraz mnóstwo dezinformacji. Każdy, kto rozważa zostanie dawcą narządów, powinien podjąć świadomą i przemyślaną decyzję.
Karta dawcy narządów pozwala udokumentować swoją decyzję o oddaniu lub odrzuceniu narządów – niezależnie od wyboru. W każdym przypadku zaleca się wypełnienie karty dawcy narządów.
Za pomocą karty dawcy narządów możesz wyrazić zgodę lub odmówić oddania narządów. Dzięki temu możesz pomóc swoim bliskim i odciążyć ich od tej trudnej decyzji. Możesz również świadomie przekazać decyzję innej osobie. Ta opcja jest również dostępna na karcie dawcy narządów.
Twoje dane nie zostaną zapisane, a jeśli zmienisz zdanie, wystarczy, że zniszczysz kartę dawcy organów. Następnie możesz zapisać swoje aktualne życzenia na nowej karcie. Następnie powinieneś nosić ją przy sobie wraz z dokumentami osobistymi.
W Niemczech codziennie umierają trzy osoby, ponieważ nie otrzymają na czas narządu do przeszczepu.
Od osoby do osoby
Dawanie życia – celebryci opowiadają się za dawstwem narządów. Chociaż 80 procent Niemców popiera dawstwo narządów, tylko co siódmy posiada kartę dawcy narządów. W pierwszej połowie 2008 roku liczba dawców narządów spadła po raz pierwszy od lat.
Ministerstwo Zdrowia kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn oraz TK rozpoczęły 27 kwietnia 2009 r. kampanię na rzecz oddawania narządów „Od człowieka do człowieka”.
W wydarzeniu aktywnie uczestniczyli m.in. dr Gitta Trauernicht, minister ds. społecznych, zdrowia, rodziny, młodzieży i seniorów kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn; Helmuth Doose, wiceprezes zarządu Techniker Krankenkasse (TK); dawcy organów; oraz muzycy Nele Kohrs i Bo Flower, którzy promują dawstwo organów poprzez projekt muzyczny. Dawcy organów, eksperci z różnych dziedzin oraz młodzi artyści dzielili się swoimi doświadczeniami i omawiali najnowsze osiągnięcia. W spotkaniu wzięli udział minister zdrowia dr Gitta Trauernicht, członek zarządu TK Helmuth Doose, prof. dr Dieter Bröring (Szpital Uniwersytecki Szlezwik-Holsztyn, Kilonia), docent dr Conny Bürk (Szpital Uniwersytecki Szlezwik-Holsztyn, Lubeka), docent dr Nils Frühauf (Niemiecka Fundacja Transplantacji Narządów, DSO), prof. dr Hartmut Rosenau (dyrektor Instytutu Teologii Systematycznej Uniwersytetu w Kilonii, rzecznik Centrum Etyki), artyści Nele i Bo Flower oraz dawcy narządów. Wydarzenie moderował prezenter telewizyjny ARD Dennis Wilms.
86 procent mieszkańców Niemiec nie posiada karty dawcy narządów. Jeśli dana osoba nie wyraziła za lub przeciw oddaniu narządów w ciągu swojego życia, jej bliscy muszą podjąć decyzję o wyrażeniu zgody na pobranie narządów. Jest to trudna sytuacja dla wszystkich zaangażowanych – krewnych i lekarzy prowadzących – ponieważ wiele rodzin nigdy nie rozmawiało na ten temat. W badaniu Forsa dotyczącym dawstwa narządów, zleconym przez kasę chorych Techniker Krankenkasse (TK), co trzeci respondent stwierdził, że nigdy nie rozważał tej kwestii i nie czuje się wystarczająco poinformowany.
„Dane pokazują, że im lepiej poinformowani są ludzie, tym bardziej pozytywne jest ich nastawienie do dawstwa narządów” – wyjaśnia prof. dr Norbert Klusen, prezes zarządu TK, odnosząc się do kampanii telefonicznej. „Wiele osób ma wątpliwości, ponieważ nie wie, jak działa dawstwo narządów. Co więcej, niektórzy uważają, że nie kwalifikują się do dawstwa narządów ze względu na stan zdrowia lub wiek. Chcemy edukować i informować ludzi, a tym samym zapewnić większą transparentność”
W Niemczech 12 000 osób znajduje się obecnie na liście oczekujących na przeszczep. Każdego dnia trzy z nich umierają, ponieważ nie otrzymają na czas ratującego życie narządu. Jak pokazuje badanie Forsa, respondenci najczęściej podają powody niewypełnienia karty dawcy narządów z powodu braku informacji, nieporozumień i uprzedzeń.
Wydarzenie to wyjaśnia siedem najczęstszych błędnych przekonań związanych z oddawaniem narządów:
1. „Jestem za młody / za stary, żeby oddać narząd”. Nie ma minimalnego ani maksymalnego wieku uprawniającego do oddania narządów. Ponieważ na ratujący życie narząd czekają pacjenci w każdym wieku, nie ma górnej ani dolnej granicy wieku.
2. „Ze względów religijnych lub etycznych odmawiam oddania narządów”. Kościoły katolicki i protestancki, a także Centralna Rada Muzułmanów, popierają oddawanie narządów jako akt miłosierdzia i solidarności z chorymi i niepełnosprawnymi. Ponieważ jednak prawo żydowskie nie uznaje śmierci mózgu za koniec życia, pobranie narządów jest dozwolone dopiero po ustaniu akcji serca. Na przykład przeszczepy rogówki są możliwe po śmierci.
3. „Boję się, że w szpitalu stwierdzą u mnie przedwczesny zgon, jeśli pilnie będą potrzebować narządów”. Warunkiem koniecznym do oddania narządów jest całkowita i nieodwracalna śmierć mózgu pacjenta. Musi ona zostać stwierdzona niezależnie przez dwóch lekarzy w odstępie co najmniej dwunastu godzin.
4. „Nie zdążyłem się jeszcze zarejestrować jako dawca narządów”. Karta dawcy narządów to prosty papierowy dokument, który zawsze należy mieć przy sobie. Zawarte w niej informacje nie są nigdzie rejestrowane. Wiele firm ubezpieczeniowych wysyła karty bezpłatnie. Kartę można również pobrać bezpłatnie z wielu stron internetowych.
5. „Ze względów zdrowotnych nie mogę zostać dawcą narządów”. Dawstwo narządów nie jest możliwe, jeśli zmarły chorował na raka w stanie ostrym lub miał poważne schorzenia współistniejące, takie jak AIDS czy gruźlica. O tym, czy pobranie narządów jest możliwe z medycznego punktu widzenia, decydują lekarze po śmierci mózgu, gdy pobranie narządów jest realnie nieuchronne. Badania kontrolne za życia zmarłego nie są zatem konieczne.
6. „Jeśli posiadam kartę dawcy narządów, jestem dawcą narządów”. Karta dawcy narządów pozwala udokumentować osobiste życzenia dotyczące tego, co powinno się stać w przypadku Twojej śmierci. Możesz również wyrazić sprzeciw wobec dawstwa narządów, ograniczyć swoją zgodę do określonych narządów lub wykluczyć niektóre narządy. Ponadto możesz delegować decyzję dotyczącą dawstwa narządów innej osobie, która zostanie wymieniona na karcie.
7. „Obawiam się, że moja rodzina mnie nie rozpozna po usunięciu narządów podczas przeszczepu”. Zabieg chirurgiczny usunięcia narządów przeprowadza się z taką samą starannością, jak każdą inną operację. Po eksplantacji ciało jest transportowane w godny sposób do pochówku.
Źródło: TK
http://www.tk-online.de/tk/medizin-und-gesundheit/behandlungen/organspende/18570
http://www.organspende-info.de/extra/bestellservice/Organspendeausweis/
Zebraliśmy dla Ciebie kilka wrażeń.

zostaw komentarz