Nowe badanie przeprowadzone przez Klinikę Leczenia Bólu w Kiel z udziałem 825 pacjentów z klasterowymi bólami głowy pokazuje, że klasterowe bóle głowy mogą charakteryzować się znaczną zmiennością kliniczną. Między- i wewnątrzosobnicza zmienność fenotypu może przyczyniać się do tego, że kliniczny fenotyp bólu głowy nie jest uwzględniany przez zbyt surowe kryteria diagnostyczne, co opóźnia diagnozę i skuteczne leczenie.

W niedawnym badaniu przeprowadzonym przez Katedrę Neurologii Uniwersytetu w Lubece oraz Klinikę Leczenia Bólu w Kilonii przeanalizowano zmienność nasilenia objawów klinicznych epizodycznych i przewlekłych bólów głowy, porównując je ze specyfikacją kryteriów Międzynarodowej Klasyfikacji Bólów Głowy ICHD-3.

U znacznej części pacjentów z klasterowymi bólami głowy występują objawy kliniczne, które znajdują odzwierciedlenie w kryteriach diagnostycznych ICHD-3. Jednak ze względu na zmienność objawów, znaczna liczba przypadków klinicznych nie jest uwzględniona w kryteriach ICHD-3 dla klasterowych bólów głowy. Ponadto obserwuje się sekwencyjne zmiany w ułożeniu bocznym, lokalizację bólu oraz uporczywy ból między napadami, które nie są obecnie uwzględnione w kryteriach ICHD-3. Powikłania psychologiczne, takie jak depresja, zaburzenia snu i lęk, należą do najczęstszych chorób współistniejących.

Zmienność fenotypu klasterowego bólu głowy może, jeśli kryteria diagnostyczne są zbyt rygorystyczne, wykluczyć niektórych pacjentów z prawidłowego rozpoznania i opóźnić skuteczną terapię. Występowanie uporczywego bólu między napadami również powinno być diagnozowane ze względu na jego wysoką częstotliwość i natężenie, a także wpływ na cierpienie pacjenta. Opieka nad pacjentami z klasterowym bólem głowy powinna dokładnie uwzględniać powikłania psychologiczne.

Link do pełnego badania:

https://link.springer.com/article/10.1007/s40122-021-00267-8