Deklaracja Montrealska: Dostęp do terapii bólu jest podstawowym prawem człowieka

Dostęp do terapii przeciwbólowej jest podstawowym prawem człowieka

My, delegaci Szczytu Bólu ( IPS) Międzynarodowego Stowarzyszenia Badań ( IASP, w którego skład wchodzą przedstawiciele IASP ze stowarzyszeń z 64 krajów i członkowie ze 129 krajów, a także członkowie samych stowarzyszeń), zbadaliśmy problem nieuśmierzanego bólu na świecie.

Należy zauważyć, że w większości części świata leczenie bólu jest niewystarczające, ponieważ

• Dostęp do leczenia ostrego bólu spowodowanego urazami lub chorobami, w tym cierpieniem u schyłku życia, jest niewystarczający. Brakuje zrozumienia, że ​​ból przewlekły jest poważnym przewlekłym problemem zdrowotnym, wymagającym struktur opieki analogicznych do innych chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca czy przewlekła choroba serca

• Wśród pracowników służby zdrowia występują bardzo duże deficyty w wiedzy na temat mechanizmów bólu i leczenia bólu;

• Przewlekły ból, niezależnie od tego, czy został zdiagnozowany, czy nie, jest bardzo stygmatyzowany;

• Większość krajów nie ma żadnej krajowej strategii politycznej lub podejście do zarządzania problemem zdrowotnym, jakim jest ból, jest niewystarczające, co obejmuje niewystarczający poziom badań, edukacji, szkoleń i kształcenia ustawicznego;

• Medycyna bólu nie jest uznawana za odrębną specjalistyczną dziedzinę z konkretną, wszechstronną wiedzą i odpowiedzialnością praktyczną, opartą na badaniach naukowych i szkoleniu interdyscyplinarnym;

• Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) szacuje, że 5 miliardów ludzi żyje w krajach, w których nie ma dostępu do opioidowych leków przeciwbólowych lub jest on niewystarczający, a dostęp do leczenia bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego jest niewystarczający;

• Istnieją poważne ograniczenia w dostępności opioidowych leków przeciwbólowych i innych podstawowych leków stosowanych w leczeniu bólu.

W uznaniu przyrodzonej godności istot ludzkich i głębokiej niesprawiedliwości wynikającej z powstrzymywania się od leczenia bólu, które prowadzi do niepotrzebnego cierpienia i szkodzi zdrowiu, oświadczamy, że następujące prawa człowieka muszą być uznawane na całym świecie:

Artykuł 1: Prawo wszystkich ludzi do dostępu do leczenia bólu bez dyskryminacji. ^1-4

Artykuł 2: Prawo osób odczuwających ból do rozpoznania bólu oraz do informacji o metodach diagnostycznych i leczniczych. ⁵

Artykuł 3: Prawo wszystkich osób cierpiących z powodu bólu do dostępu do metod diagnostycznych i leczniczych świadczonych przez odpowiednio przeszkolony i wykwalifikowany personel medyczny. ^6-8

Aby zagwarantować te prawa, przyjmujemy na siebie następujące obowiązki:

1. Rządy i wszystkie instytucje opieki zdrowotnej mają obowiązek, w granicach prawa i z należytym uwzględnieniem dostępnych zasobów opieki zdrowotnej, tworzyć przepisy, polityki i struktury, które pomagają osobom cierpiącym uzyskać dostęp do odpowiedniego leczenia bólu, zamiast go utrudniać. Niewdrożenie takich przepisów, polityk i struktur jest nieetyczne i stanowi naruszenie praw człowieka.

2. Wszyscy pracownicy służby zdrowia zaangażowani w opiekę nad pacjentem mają obowiązek, w granicach prawa i z należytym uwzględnieniem dostępnych zasobów, zapewnić pacjentowi cierpiącemu leczenie, jakie zapewniłby sumienny i kompetentny pracownik służby zdrowia w tej dziedzinie opieki. Niezapewnienie takiego leczenia jest nieetyczne i stanowi naruszenie praw człowieka.

Uwaga : Niniejsza deklaracja została sporządzona z należytym uwzględnieniem obecnej sytuacji i form świadczenia opieki zdrowotnej zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się. Niemniej jednak, obowiązkiem rządów, pracowników służb ochrony zdrowia na wszystkich szczeblach oraz pracowników służby zdrowia jest dostosowywanie wdrażania postanowień niniejszej deklaracji w miarę pojawiania się nowych ram leczenia bólu.

Przypisy:

1. Obejmuje to między innymi dyskryminację ze względu na wiek, płeć biologiczną i społeczną, diagnozę medyczną, rasę lub pochodzenie etniczne, religię, kulturę, stan cywilny, cywilny lub społeczno-ekonomiczny, orientację seksualną lub poglądy polityczne lub inne.

2. Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych (ICESCR) (1966). Państwa ratyfikujące ICESCR uznają „prawo do najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia fizycznego i psychicznego” (artykuł 12), a w konsekwencji „prawo do opieki medycznej dla każdego”.

3. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka (1948): Prawo do odpowiedniego poziomu życia (artykuł 25); Konwencja o prawach dziecka (artykuł 24); Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (artykuł 12); Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej (artykuł 5(e)(iv)).

4. Komitet Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych ONZ. Komentarz nr 14, 22. sesja, kwiecień-maj 2000 r., E/C 12/2000/4. „Podstawowe zobowiązanie” wszystkich państw ratyfikujących obejmuje obowiązek zapewnienia dostępu do placówek, dóbr i usług medycznych bez dyskryminacji, zapewnienia dostępności niezbędnych leków, zgodnie z definicją Światowej Organizacji Zdrowia, oraz opracowania i wdrożenia krajowej strategii zdrowotnej.

5. Komitet Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych ONZ. Komentarz nr 14, 22. sesja, kwiecień-maj 2000 r., E/C 12/2000/4, ust. 12. Komentarz nr 14 stanowi, że dostęp do opieki zdrowotnej „obejmuje prawo do żądania, otrzymywania i przekazywania informacji dotyczących kwestii zdrowotnych”.

6. Właściwa ocena bólu obejmuje dokumentowanie wyników oceny (np. ból jako „piąty parametr witalności” może zwrócić uwagę na nieuśmierzany ból i prowadzić do odpowiednich modyfikacji terapii). Właściwe leczenie obejmuje dostęp do leków przeciwbólowych, w tym opioidów i innych leków przeciwbólowych, a także opartych na wytycznych, interdyscyplinarnych i zintegrowanych multimodalnych metod leczenia niefarmakologicznego, z dostępem do ekspertów posiadających kwalifikacje w zakresie bezpiecznego i skutecznego stosowania tych leków i terapii, wspieranych przez politykę zdrowotną, ramy prawne i procedury ułatwiające taki dostęp i zapobiegające niewłaściwym interwencjom. Ze względu na niedobór odpowiednio przeszkolonych pracowników służby zdrowia oznacza to tworzenie możliwości szkoleń i kształcenia ustawicznego w zakresie diagnostyki i terapii bólu we wszystkich zawodach medycznych, a także tworzenie programów pomocy społecznej w zakresie leczenia bólu. Obejmuje to również wdrażanie programów kształcenia wstępnego, zaawansowanego i ustawicznego lekarzy specjalistów w zakresie leczenia bólu i opieki paliatywnej. Katalogi kształcenia ustawicznego mają na celu zapewnienie odpowiednich standardów kształcenia ustawicznego i leczenia.

7. Odmowa dostępu do terapii przeciwbólowej narusza Jednolitą konwencję ONZ o środkach odurzających (1961 r.), która uznaje, że korzyści medyczne płynące ze stosowania narkotyków w łagodzeniu bólu są niezbędne i zapewnia odpowiednią podaż narkotyków do celów medycznych.

8. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka (1948) (artykuł 5) stanowi: „Nikt nie może być poddany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu i karaniu”. Komentarz: Umyślne ignorowanie potrzeby leczenia bólu lub nieszukanie specjalistycznej pomocy, gdy uśmierzanie bólu jest niewystarczające, może stanowić naruszenie artykułu 5.

9. Specjalny Sprawozdawca ONZ ds. Prawa do Zdrowia i Specjalny Sprawozdawca ONZ ds. Tortur stwierdzili: „Brak dostępu do leków kontrolowanych w celu złagodzenia bólu i cierpienia zagraża podstawowym prawom człowieka do zdrowia i ochrony przed okrutnym, nieludzkim lub poniżającym traktowaniem”

Źródła:

1. ANZCA. Oświadczenie w sprawie praw pacjentów do leczenia bólu. ANZCA PS 45; 2001. Dostępne na stronie: www.anzca.edu.au
2. Brennan F, Carr DB, Cousins ​​MJ. Leczenie bólu: podstawowe prawo człowieka. Anesth Analg 2007;105:205–21.
3. Cousins ​​MJ, Brennan F, Carr DB. Ulgę w bólu: uniwersalne prawo człowieka. Pain 2004:112:1–4.
4. FEDELAT. Proklamacja leczenia bólu i stosowania opieki paliatywnej jako praw człowieka, 22 maja 2008 r.
5. IAHPC. Wspólna deklaracja i oświadczenie o zaangażowaniu w opiekę paliatywną i leczenie bólu jako prawa człowieka. Dostępne na stronie: www.hospicecare.com
6. Scholten W, Nygren-Krug H, Zucker HA. Światowa Organizacja Zdrowia toruje drogę działaniom mającym na celu uwolnienie ludzi od okowów bólu. Anesth Analg 2007; 105:1–4.
7. Somerville M. Śmierć bólu: ból, cierpienie i etyka. W: Gebhart GF, Hammond DL, Jensen TS, redaktorzy. Materiały z VII Światowego Kongresu Bólu. Postępy w badaniach nad bólem i jego leczeniu, tom 2. Seattle: IASP Press; 1994, s. 41–58.

Zatwierdzone przez Zgromadzenie Ogólne Międzynarodowego
Towarzystwa Badań
nad Bólem (Rada IASP) w dniu 28 października 2010 r.

Tłumaczenie: Prof. Hartmut Göbel, Kilońska Klinika Bólu

Jeśli chcesz poprzeć Deklarację Montrealską, możesz ją podpisać tutaj.
Tutaj znajdziesz listę wszystkich organizacji i osób popierających deklarację.