Należy szczególnie pamiętać, że w przeciwieństwie do innych pierwotnych bólów głowy, klasterowe bóle głowy nie są uwarunkowane przede wszystkim mechanizmami psychologicznymi. Zmiany stylu życia, techniki relaksacyjne, radzenie sobie ze stresem i inne działania nie mogą znacząco wpłynąć na przebieg klasterowych bólów głowy. Większość pacjentów z klasterowymi bólami głowy zdaje sobie sprawę już podczas pierwszej konsultacji, że spożywanie alkoholu w okresach klasterowych jest „karane” atakami klasterowymi i dlatego unika go na własną rękę. W każdym przypadku należy zapytać pacjentów o potencjalne czynniki wyzwalające.
Szczególnie ważne jest, aby pacjenci byli dokładnie informowani o swojej chorobie. Ból jest dla nich zazwyczaj wyniszczający. Bez odpowiedniej wiedzy o chorobie, bez pewności co do tego, na co cierpią, bez szczegółowego wyjaśnienia przyczyny i rozwoju choroby, istnieje bardzo wysokie ryzyko, że pacjenci staną się tzw. „kalekami bólowymi” i nie będą w stanie uczestniczyć w życiu społecznym ani zawodowym. Dlatego niezwykle ważne jest, aby lekarz prowadzący nie tylko emanował pewnością siebie w diagnozie i leczeniu, ale także ją posiadał i wdrażał. Tylko dzięki pełnemu zrozumieniu choroby pacjent będzie konsekwentnie przestrzegał zaleceń lekarskich i stosował się do nich.
Pacjent powinien zostać poinformowany i objęty wsparciem w zakresie możliwości uznania go za osobę z ciężką niepełnosprawnością. Zgodnie z zasadami oceny niepełnosprawności, schorzenia te, analogicznie do neuralgii nerwu trójdzielnego, powinny być rozpoznawane ze stopniem niepełnosprawności (GdB/BdS) od 50 do 80, w zależności od stopnia nasilenia.
Należy udostępniać informacje na temat grup samopomocowych, edukacji i możliwego wsparcia za pośrednictwem forów internetowych (▶ http://www.clusterkopf.de/ , ▶ www.headbook.me )
Podczas pierwszej konsultacji pacjent powinien otrzymać szczegółowy plan leczenia, określający poszczególne działania i czas ich trwania. Należy zachęcić pacjenta do prowadzenia dzienniczka bólów głowy, aby dokładnie dokumentować ataki i ich objawy, co umożliwi monitorowanie przebiegu choroby. Pacjent powinien zostać poinformowany o czasie trwania leczenia profilaktycznego, momencie rozpoczęcia przyjmowania określonych leków i spodziewanych skutkach ubocznych. Powinien również zostać poinformowany o ogólnym przebiegu klasterowych bólów głowy i zrozumieć, że fazy remisji mogą występować przez dłuższy czas, a epizody klasterowych bólów głowy mogą nawracać po miesiącach, a nawet latach. Uchroni go to przed bezradnym uciekaniem się do nieskutecznych terapii klasterowych bólów głowy, takich jak akupunktura. Szczególnie ważne jest zapobieganie przesądom, które mogą wynikać ze zbiegu okoliczności między nieodpowiednim leczeniem a zakończeniem epizodu klasterowego bólu głowy. Podobnie, może to również wystąpić w wyniku zbiegu okoliczności między zastosowaniem nieskutecznej terapii a spontanicznym zakończeniem ostrego ataku klasterowego.
Biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko wystąpienia ataków pod wpływem alkoholu, leków rozszerzających naczynia krwionośne, takich jak azotany lub histamina, pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności unikania tych substancji. Konieczny jest również dokładny wywiad dotyczący przyjmowanych leków. U niektórych pacjentów nikotyna może również wywoływać ataki klasterowego bólu głowy. Z tego powodu pacjentów palących tytoń należy zachęcać do rzucenia nałogu. Czynniki dietetyczne nie mają istotnego wpływu na przebieg klasterowych bólów głowy, dlatego też zalecenia dietetyczne nie są obiecujące w leczeniu tych dolegliwości. Zalecana jest dieta bez azotanów (bez soli peklowych!).