Środki operacyjne
Zaproponowano trzy inwazyjne strategie terapeutyczne w leczeniu klasterowych bólów głowy:
- procedury niszczące,
- lokalne blokady i
- Metody neuromodulacyjne.
Jeśli chodzi o różnorodne alternatywy terapii dostępne obecnie o dużej skuteczności, środki terapii chirurgicznej powinny być ostatecznością terapii. Należy je wziąć pod uwagę tylko wtedy, gdy pacjenci w specjalistycznych ośrodkach zostali szczegółowo omówione ze wszystkimi możliwymi odpowiednimi opcjami farmakologicznymi.
Sytuacje terapii mogą pojawić się tylko u mniej niż 1% pacjentów z klastrowym bólem głowy. Z reguły tylko pacjenci z przewlekłym bólem głowy są odpowiednie do procedur operacyjnych, co stanowi około 27% osób, które dotknęły. Ok. 240 000 pacjentów z klastrowym bólem głowy w Niemczech jest to około 64 800 osób. 1% z tych pacjentów z kursami ogniotrwałymi terapii stanowi około 648 pacjentów. Jeśli około 50% z nich jest możliwych dla interwencji inwazyjnych, takie procedury mogą być istotne dla około 300 osób w Niemczech.
Destrukcyjna procedura
Odcięcie lub dekompresja pośrednika lub Petrosus Superficialis główne i bezpośrednie interwencje w obszarze nerwu trójdzielnego miało jedynie historyczne znaczenie ze względu na niezadowalające długoterminowe wyniki. Metody neuromodulacyjne wynikają z przodu ze względu na ulepszone opcje stymulacji elektronicznej.
Blokada potylicznego N.
Wstrzyknięcie miejscowych środków znieczulających i kortykosteroidów w obszarze Ipsilateral N. Ozipitalis może być skuteczne terapeutycznie. Po raz pierwszy ta procedura opisał Anthony (1985). Ostatnie otwarte badania potwierdzają skuteczność. Skuteczność jest również widoczna w subokpitalnym wstrzyknięciu mieszaniny krótkiego i długiego betametazonu: 85% pacjentów stało się bezbolesne w ciągu tygodnia. Należy oczekiwać skuteczności przy stosowaniu kortykosteroidów z powodu efektu ogólnoustrojowego. To, czy aplikacja lokalna jest decydująca, musi pozostać otwarte.
Głęboka stymulacja mózgu
W ostatnich latach zaproponowano poddanie się osobom dotkniętym inwazyjnym procedurami operacyjnymi. W oparciu o strukturalne i funkcjonalne badania obrazu, głębokie stymulację mózgu w obszarze tylnej podwzgórza przeprowadzono w otwartym indywidualnym przypadku. Nie można przekonywać efektów. W otwartych badaniach zgłaszane są wskaźniki poprawy między 50 a 70 %. W badaniu podwójnie nierównomiernym, które zostało wprowadzone w jedynym kontrolowanym placebo, nie można opisać istotnej różnicy między rzeczywistą stymulacją a fałszywą stymulacją. Wystąpiły śmiertelne konsekwencje z śmiertelnym krwawieniem śródczaszkowym. W publicznie prowadzonych dziennikach internetowych katastroficzne kursy są udokumentowane przez poszczególne osoby dotknięte dotkniętymi problemami. Ponadto istnieją wysokie koszty procedury ponad 30 000 euro i złożone leczenie pooperacyjne. Ze względu na obecną sytuację danych nie można prześledzić ani teoretycznego racjonalnego, ani praktycznego uzasadnienia dla wykorzystania głębokiej stymulacji mózgu w bólu głowy. Poprzednie dane nie ustanowiły miejsca w terapii bólu głowy.
Stymulacja nerwu w potylicie [media ID = 46] Stymulacja nerwu potylicznego jest obwodowym procesem stymulacji nerwu inwazyjnego w leczeniu bólu skupisk. Elektroda stymulacji elektrycznej jest zwykle umieszczana i ustalona poziomo w obszarze 1. korpusu kręgowego szyjki macicy po lokalnym nacięciu. Stymulację procesu za pomocą zewnętrznego generatora impulsów można następnie przeprowadzić na kilka tygodni, zanim generator impulsu zostanie na stałe wszczepiony. Aby leczyć przewlekłe bóle głowy, dostępne są tylko małe otwarte serie jesienne do leczenia przewlekłych bólu skupień. Skuteczność wydaje się być taka sama jak w przypadku głębokiej stymulacji mózgu z zaletą mniej poważnych skutków ubocznych. Stymulacja nerwu potylicznego jest mniej inwazyjna i mniej powikłania bez stymulacji mózgu. W przypadku kursów terapii -pomimo wyspecjalizowanego leczenia, tę procedurę eksperymentalną można rozważyć w poszczególnych przypadkach w ramach badania naukowego. Ze względu na mechanizm działania można podejrzewać pośrednią efekt modulacji bólu, nie można oczekiwać wpływu na faktyczny przebieg choroby. Duże spontaniczne fluktuację bólu głowy należy zawsze brać pod uwagę.
Podczas stosowania dwustronnej stymulacji N. ocsipitalis do leczenia przewlekłego bólu głowy opornego na terapię, średnie zmniejszenie intensywności ataku można przyjąć o 50%. Wymagane dodatkowe ostre leki są zmniejszone o średnio o 77%. Wyniki pokazują, że podobnie jak w przypadku innej terapii zapobiegawczej bólu skupisk, nie jest to całkowite sesję okresu aktywnego, ale oczekuje się tylko częściowego zmniejszenia intensywności i częstotliwości ataku.
Stymulacja nerwu potylicznego nie jest obecnie opcją terapii w otwartej opiece nad pacjentami z klastrami. Jest to jednak opcja preferowana do kursów terapii, jeśli należy wziąć pod uwagę leczenie inwazyjne.
Neurostymulacja zwoju Sphenopalatinum (GSP)
W 2011 r. Schoenen przedstawił neurostymulację zwoju sfenopalatyny (GSP) w leczeniu bólu skupiskowych. 22 osoby do tej pory uczestniczyły w badaniu (ścieżka CH-1), które bada bezpieczeństwo i skuteczność neurostimulatora ATI; W badaniu planowanych jest około 40 pacjentów. Z 7 z tych 22 pacjentów dostępne są dane stymulacyjne z fazy miareczkowania. Ulga w bólu w ciągu 15 minut (pierwotny punkt końcowy badania) osiągnięto w 67 % leczonych ataków bólu głowy (n = 48). Jednocześnie stymulacja zmniejszyła częstotliwość bólu głowy wśród większości pacjentów; W porównaniu z 4-tygodniowym okresem przed rozpoczęciem badania, częstotliwość bólu głowy spadła o co najmniej 50 procent u 70 procent pacjentów podczas badania. Procedura należy również zbadać w przewlekłych migrenach.
System neurostymulacji w fazie testowej składa się z nowego rodzaju wszczepialnego mini stymulatora. Jest z grubsza migdałowo i został opracowany do leczenia ciężkich bólu głowy, w tym bólu głowy i migreny. Ten neurostymulator jest wszczepiany do dziąseł bez widocznych blizn lub upośledzeń kosmetycznych. Elektrodę implantu umieszcza się na zwoju Sphenopalatinum (GSP) za kości policzkową. Po wszczepieniu mini stymulatora pacjent może wyzwolić stymulację za pomocą zewnętrznego zdalnego sterowania, który przypomina duży telefon komórkowy, który prowadzi do łagodzenia bólu głowy. Po leczeniu bólu jednostka zdalnego sterowania jest usuwana z policzka, a terapia stymulacyjna jest wyłączona.
W fazie miareczkowania parametry stymulacji są ustawiane i dostosowywane do wieloośrodkowego badania CH-1. Następnie ból głowy pacjenta jest leczony jedną z trzech różnych dawek stymulacji w ramach fazy eksperymentalnej w losowej formie, w tym placebo.