Chciałbym podziękować wszystkim za liczne życzenia świąteczne i noworoczne. Każde z nich sprawiło mi ogromną radość. Szczególnie poruszył mnie list od 77-letniego, anglojęzycznego pacjenta, który kilka lat temu leczył się w naszej klinice. Od 20. roku życia cierpiał na codzienne, silne bóle głowy i musiał nieustannie przyjmować leki przeciwbólowe. Miało to ogromny wpływ na jego życie rodzinne i zawodowe. Przez dekady ból był centralnym elementem jego doświadczeń i zachowania. Napisał: „Pewnego dnia nie otrzymasz ode mnie już świątecznego listu, ale zawsze będę wdzięczny…”. Wiele lat temu stracił nadzieję i wiarę w swoje wyzdrowienie. Na dołączonej do listu kartce od neurologa kierującego widniał napis: „Jesteś moim przykładem, który może zachęcić wiele innych osób do walki z tym bólem…”

Nikt nie powinien znosić dziesięcioleci niepotrzebnego bólu, tracąc nadzieję z powodu braku wiedzy i koordynacji. Główną przeszkodą jest aktywne blokowanie skutecznych terapii przez przestarzały i sztywny system opieki zdrowotnej. Doświadczyłem tego ponownie w zeszłym roku. Jednocześnie miałem szczęście otrzymać wsparcie, zrozumienie i życzliwą pomoc. Świadomość silniejszej wizji i pewność obiecującej drogi powinny nadal stanowić fundament odwagi, siły i pewności siebie w nadchodzącym roku.

Zespół Kliniki Leczenia Bólu w Kiel i ja życzymy Państwu szczęśliwego Nowego Roku oraz zdrowego, szczęśliwego, satysfakcjonującego i pełnego sukcesów roku 2025. Z wdzięcznością wspominamy ten niezwykle bogaty w wydarzenia i różnorodny rok i chcielibyśmy skorzystać z okazji, aby podziękować wszystkim, którzy wspierali nas w naszym zaangażowaniu w zapewnianie nowoczesnej, skutecznej opieki i jej dalszy rozwój. Z niecierpliwością czekamy na regularne informowanie Państwa w roku 2025 na stronie schmerzklinik.de, a także w naszym przewodniku i grupach na Facebooku.
Z poważaniem, prof
. dr Hartmut Göbel

Piosenka noworoczna

Wraz z radością, ból wędruje
intymnie przez wieki.
Gwałtowne burze, łagodna pogoda,
niepokojące zmartwienia, radosne uroczystości
przeplatają się ze sobą.

A gdzie łza spada,
tam i róża rozkwita.
Pięknie wymieszane, zanim jeszcze poprosimy,
o trony i chaty,
ból i przyjemność są w tym wszystkim.

Czy nie tak było w starym roku?
Czy tak samo skończy się w nowym?
Słońca wschodzą i zachodzą,
chmury pojawiają się i znikają,
i żadne życzenie tego nie zmieni.

Niech Ten, który
waży nas na sprawiedliwej wadze,
każdego z nas poczuciem radości i
odwagą w zmaganiach ze smutkiem
w nadchodzących dniach.

Niech każdy na swojej drodze życiowej ma
przyjaciela u boku,
radosny umysł
i
nadzieję na towarzyszenie mu w podróży, a także cichą dobroć serca.

Johann Peter Hebel (1760 – 1826)