Zaawansowane szkolenie w zakresie specjalistycznego leczenia bólu dla pielęgniarek i asystentów medycznych (pielęgniarka specjalizująca się w leczeniu bólu głowy i bólu)

W ostatnich dekadach nastąpiły fundamentalne zmiany w rozumieniu i leczeniu bólu ostrego i przewlekłego. Asystenci medyczni, pielęgniarki i inni pracownicy służby zdrowia są często pierwszym punktem kontaktu dla pacjentów z bólem ostrym i przewlekłym. Aktualna wiedza i zrozumienie bólu ostrego i przewlekłego są zatem niezbędne dla skutecznej terapii i efektywnej współpracy interdyscyplinarnej.

Jeszcze kilka lat temu ból był postrzegany niemal wyłącznie jako konsekwencja uszkodzenia tkanek, zarówno przez ogół społeczeństwa, jak i w trakcie szkoleń asystentów medycznych. Ból był postrzegany jako objaw, który nie wymagał szczególnej uwagi. Na przykład uważano, że leki przeciwbólowe należy podawać tylko wtedy, gdy jest to konieczne i tylko na uporczywe prośby pacjenta. Chociaż postrzeganie bólu jako konsekwencji uszkodzenia tkanek jest istotne w leczeniu bólu ostrego, takie podejście nadmiernie upraszcza rozumienie rozwoju i leczenia bólu przewlekłego. W bólu ostrym ból powinien służyć jako wskazówka co do możliwej przyczyny i motywować do leczenia. Zazwyczaj trwa on krótko i często można go leczyć u źródła.

Z drugiej strony, bólu przewlekłego zazwyczaj nie da się powiązać z pojedynczą przyczyną. Nie jest on też pierwotnie objawem innej choroby. Ból przewlekły jest zazwyczaj samą chorobą; rozwinął się w niezależny stan wymagający specjalistycznego leczenia. Tradycyjne rozumienie bólu może prowadzić do poważnych błędów, utrwalając go i przyczyniając się do jego dalszego przewlekłego charakteru. W szczególności zawody medyczne mogą zapewnić niezbędne, pozytywne wsparcie w leczeniu. Pacjenci muszą wcześnie nauczyć się rozumieć ból przewlekły, radzić sobie z nim i znaleźć sposoby na przeplanowanie swojego życia w świetle ograniczeń funkcjonalnych, bólu i choroby. Wiele uprzedzeń dotyczących leczenia bólu może, w przypadku braku wiedzy, przyczyniać się do jego nasilenia i dalszego utrwalania. Doświadczenia edukacyjne, wiedza, informacje, uczucia, oceny i oczekiwania wpływają na odczuwanie bólu. Ból jest również modyfikowany przez mechanizmy motoryczne i autonomiczne. Percepcja otoczenia społecznego może również znacząco kształtować i utrwalać odczuwanie bólu.

Znaczne obniżenie jakości życia, obniżenie wydolności zawodowej i wycofanie społeczne szybko pojawiają się wraz z przewlekłym bólem, jako objawy towarzyszące i ograniczenia funkcjonalne. Nadużywanie leków, podtrzymujące ból współistniejące choroby psychiczne oraz schorzenia somatyczne, które utrudniają leczenie bólu, dodatkowo przyczyniają się do tego problemu. Pacjenci cierpią na zaburzenia snu, zwiększoną wrażliwość, zmiany osobowości, złożone objawy somatyczne, obniżony nastrój, drażliwość oraz zmiany w zainteresowaniach i zdolności do przeżywania, co dodatkowo komplikuje obraz kliniczny.

Wszystkie te objawy muszą być uwzględniane w opiece nad pacjentem i zazwyczaj są ściśle monitorowane przez interdyscyplinarny zespół podczas leczenia. W tradycyjnym szkoleniu asystentów medycznych aspekty te nie odgrywały kluczowej roli. Są one jednak powszechne w opiece nad pacjentami z bólem przewlekłym, szczególnie w wyspecjalizowanych ośrodkach leczenia bólu. Dlatego kluczowe jest, aby asystenci medyczni, pielęgniarki i inni pracownicy służby zdrowia posiadali aktualną wiedzę. Program nauczania „Specjalistyczne leczenie bólu” dla asystentów medycznych i pielęgniarek ma na celu ułatwienie dostępu do tej wiedzy w opiece nad pacjentem i codziennej praktyce. Program nauczania obejmie zarówno podstawy medyczne, jak i behawioralne i psychologiczne aspekty bólu przewlekłego w sposób interdyscyplinarny.

W programie studiów znajdą się m.in. następujące zagadnienia: